“ก้าวแรก” และ “เพื่อนร่วมทาง”


     

     เมื่อพูดถึงการเดินทางหลายๆคนคงมีความคิดแตกต่างกันไป บางคนบอกว่าไปกับเพื่อนๆ สนุกสนานเพราะมีคนไปด้วยหลายคนไปไหนไปกันไม่มีเหงา บางคนอาจจะอยากไปคนเดียวแบบ backpacker เพราะมีโอกาสได้พบเพื่อนใหม่และแถมไม่ต้องยึดติดกับใครเวลาเดินทางและยังสามารถเลือกไปกับคนที่มีจุดหมายปลายทางเหมือนๆกับเรา ครั้นจะแยกจากกันภายหลังได้หากจุดหมายต่างกันก็ยังไม่มีปัญหา ส่วนตัวผมเองผมรู้สึกชอบทั้งสองอย่างไม่ว่าจะไปกับเพื่อนหรือไปคนเดียว หลังจากคิดอยู่นานก็ได้โซลูชั่นบ๊องๆออกมาว่า “เดินทางคนเดียวแต่เอาเพื่อนใส่กระเป๋าไป !”  เอาสิ..ฟังแล้วอาจจะเครียดไป แต่เพื่อนผมสองคนนี้ถึงยังไงๆก็ไม่มีปากเสียงอยู่แล้ว ผมว่าไงพวกมันก็ว่างั้น จะจับมันยัดลงกระเป๋าก็คงไม่ใช่เรื่องยากอะไร ขออย่างเดียวดูแลมันดีๆก็พอ และสองคนนั้นก็คือ ปุ๊กลุก กับ นิค ที่ผมได้อ้างถึงใน bolg ก่อนหน้านี้ -เหตุเกิดจากความฝัน-

                  

                                       ” ปุ๊กลุก ”                                     ” นิค”

“ปุ๊กลุก” คือไมค์โครโฟนขนปุยอันใหญ่ แต่จริงๆแล้วตัวมันเล็กมาก ตัวจริงของมันนั้นไม่ต่างอะไรกับหลอดชาใข่มุกบ้านเราแต่ที่มันตัวใหญ่และมีขนปุกปุยก็เพื่อเอาไว้กันลมนั่นเอง ก็เพราะเจ้าลมนี่แหละที่ทำให้เกิดเสียงรบกวนเวลาที่มันพัดมากระทบกับไมค์ ทำให้เกิดเสียง พึบพับๆ ตลอดเวลาเวลาหากเรามีเจ้าขนปุยคอยคลุมมันไว้ละก็ ต่อให้พายุเข้าลมพัดกระหน่ำจนตัวปลิว เราก็จะไม่ได้ยินเสียงลมแม้แต่น้อย(หากไม่หัวไมค์เข้าหาแหล่งกำเนิด) ส่วน “นิค” คงไม่ต้องสาธยายกันมากมันก็คือกล้องคู่ใจของผมนั่นเอง ที่ชอบใช้”นิค”ก็เพราะว่าสีของมันสดใสและภาพคมกริบ ย้อนไปเมื่อปีที่แล้วผมยังใช้ D80 อยู่เลย เจ้าตัวนี้อยู่กันมา 6 ปียังใช้ดีอยู่เหมือนเดิมไม่มีงอแง แต่เมื่อกาลเวลาผ่านไปผมก็จำใจต้องขายมัน เนื่องจากผมต้องการกล้องที่ถ่ายวิดีโอได้ หลังจากนั้นผมก็ได้เจ้า D7000 เข้ามาเป็นสมาชิกใหม่ในการเดินทางครั้งนี้ แต่หากจะว่าไปผมก็ยังชอบเจ้า D80 มากกว่าซะอีกเพราะผมรู้สึกว่า มัน Focus ไวกว่าและแม่นกว่าแถมกดชัดเตอร์ได้เร็วกว่า ซึ่งเป็นสิ่งที่ผมต้องการมากที่สุด เพราะช่วงเวลาสำคัญ หลายๆครั้งมันมักจะผ่านมาแค่แป๊บเดียวเท่านั้นเอง

ทุกคนคงเกิดคำถามขึ้นว่า พกกล้องไปเที่ยวด้วยเนี่ยไม่แปลก แต่เอ..แล้ว “ปุ๊กลุก” เอาไปทำไม ? ตอบง่ายๆก็คือเอาไปอัดเสียง ซึ่งก็คงจะมีคำถามต่อไปเรื่อยๆว่า

จะเอาเสียงมาทำไม ?

ทำไมไม่ถ่ายวิดีโอไปเลยเพราะมันได้ทั้งภาพทั้งเสียง ?

จะไปพกเครื่องอัดเสียงให้มันเมื่อยตุ้มทำไม ?

ก็นี่แหละประเดนสำคัญ…ผมเชื่อว่าการที่คนเราได้ใช้จินตนาการเป็นเรื่องที่ทำให้จิตใจของเราตื่นเต้นอยากจะเข้าไปสัมผัสมัน มากกว่าการเห็นทั้งหมดภายในครั้งเดียว ผมจึงคิดว่าการใช้ Still image + Ambient sound คงจะทำให้เราสามารถใช้จินตนาการได้กว้างไกลกว่าใช้ภาพจากวิดีโอมากแถมเรายังสามารถสร้างจินตนาการต่อไปยังเรื่องอื่นๆได้อีกเยอะและ และที่สำคัญจินตนาการเป็นของใครของมัน !  ถึงตรงนี้คงมีหลายคนที่อยากจะสัมผัสกับสิ่งที่ผมเล่ามาบ้างแล้วสิ บล๊อกหน้าจะเริ่มเอาตัวอย่างบางส่วนมาลงเรียกน้ำย่อยกันเล็กๆ ก่อนที่จะเริ่ม Journey เดินทางไปยังที่อื่นๆในประเทศต่างๆ  ฟังดูแล้วชักจะสนใจขึ้นมาล่ะสิ แต่นั่นก็ยังไม่ใช่ทั้งหมดหรอก เพราะว่าผมยังมีแผนการเด็ดๆหลังจากอัดเสียงมาแล้วด้วย ส่วนจะเอามาทำอะไรก็ติดตามบล๊อกต่อไปครับ

7th sense

Creative Commons License
ก้าวแรก และ เพื่อนร่วมทาง by Karan Thamawong is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License.